Modyfikacja potranslacyjna – modyfikacja białka po jego translacji. Wpływa ona na jego właściwości chemiczne i fizyczne, stabilność i aktywność, a zatem na jego funkcjonowanie.
Procesy wykorzystywane przez organizmy do modyfikowania białek to, między innymi:
obróbka proteolityczna – proteazy usuwają zbędne fragmenty
aktywacja białka poprzez usunięcie zbędnych fragmentów
usunięcie sekwencji liderowych
splicing polipeptydowy – usunięcie fragmentów ze środka łańcucha
usunięcie pierwszych podstawników
N-acetylacja, N-metylacja, N-formylacja – dołączenie grupy acetylowej, metylowej i formylowej
S-nitrozylacja – dołączenie tlenku azotu do grupy tiolowej
hydroksylacja – dołączenie grupy hydroksylowej −OH
fosforylacja – aktywacja białka przez dołączenie grupy fosforanowej
defosforylacja – dezaktywacja przez odłączenie grupy fosforanowej
polirybozylacja – dołączenie adeniny
dołączenie lipidów i metali
glikozylacja – enzymatyczne przyłączenie reszt cukrowych
ubikwitynacja – przyłączenie ubikwityny i późniejsza degradacja
sumoilacja – kowalencyjne przyłączenie białek SUMO do białka docelowego, powodujące zmianę jego funkcji i właściwości
palmitylacja – lipidowa modyfikacja białek polegająca na dołączeniu reszty kwasu palmitynowego poprzez resztę aminokwasową cysteiny.
View More On Wikipedia.org