Moc – skalarna wielkość fizyczna określająca pracę wykonaną w jednostce czasu przez układ fizyczny. Z definicji, moc określa wzór:
P
=
W
t
,
{\displaystyle P={\frac {W}{t}},}
gdzie:
P
{\displaystyle P}
– moc,
W
{\displaystyle W}
– praca,
t
{\displaystyle t}
– czas.
Wzór ten jest prawdziwy, gdy praca wykonywana jest w tym samym tempie (nie zmienia się w czasie). W przeciwnym wypadku powyższy wzór będzie określał moc średnią. Aby obliczyć moc chwilową, należy skorzystać z innego wzoru:
P
=
d
W
d
t
.
{\displaystyle P={\frac {\mathrm {d} W}{\mathrm {d} t}}.}
Moc mechaniczną można także obliczyć ze wzoru:
P
=
F
v
,
{\displaystyle P=Fv,}
gdzie:
P
{\displaystyle P}
– moc,
F
{\displaystyle F}
– siła działająca na ciało (np. siła ciągu),
v
{\displaystyle v}
– prędkość ciała.
Moc może być również definiowana jako prędkość emisji energii (na przykład dla źródła światła, anteny, głośnika). Wzór na moc (przy stałym tempie emisji) przybiera wówczas postać:
P
=
E
t
,
{\displaystyle P={\frac {E}{t}},}
gdzie
E
{\displaystyle E}
jest energią emitowaną w czasie
t
.
{\displaystyle t.}
Specyficzne zagadnienie mocy fizycznej w odniesieniu do człowieka i zwierząt omówione jest w haśle: silnik żywy.
View More On Wikipedia.org