szczelność

W różnych dziedzinach funkcjonują różne (podobne) definicje szczelności.
Szczelność w budownictwie – to właściwość fizyczna materiałów budowlanych, która określa jaka część objętości badanego materiału zajmuje materiał bez porów. Szczelność wyraża się wzorem:




S
z
=



ρ

o


ρ


100
%
,


{\displaystyle Sz={\frac {\rho _{\text{o}}}{\rho }}100\%,}


gdzie:





ρ

o




{\displaystyle \rho _{\text{o}}}

– gęstość objętościowa [kg/m³] badanego materiału, tzn. gęstość „z porami”,




ρ


{\displaystyle \rho }

– gęstość [kg/m³] materiału bez porów.
Szczelność w geotechnice, w postaci określonej przez normę PN-B-06714-01:1989 – to stosunek gęstości objętościowej kruszywa do gęstości (gęstości właściwej szkieletu gruntowego) kruszywa.
Szczelność (lub warunek szczelności) funkcjonuje również powszechnie w drogownictwie itp. jako parametr określony przez normy PN-S-06102:1997 i PN-S-96023:1984 jako iloraz







D

15



d

85




,


{\displaystyle {\frac {D_{15}}{d_{85}}},}


gdzie:





D

15




{\displaystyle D_{15}}

– wymiary oczek sita, przez które przechodzi 15% ziaren warstwy podbudowy lub warstwy odsączającej (inaczej średnica zastępcza),





d

85




{\displaystyle d_{85}}

– wymiary oczek sita, przez które przechodzi 85% ziaren gruntu podłoża.

View More On Wikipedia.org