moment obrotowy

Moment siły (moment obrotowy) – iloczyn wektorowy promienia wodzącego






r
→



,


{\displaystyle {\vec {r}},}

o początku w punkcie O (znajdującym się na wirtualnej osi obrotu) i końcu w punkcie działania siły






F
→





{\displaystyle {\vec {F}}}

:








M
→




o


=



r
→



×



F
→





{\displaystyle {\vec {M}}_{o}={\vec {r}}\times {\vec {F}}}


Najczęściej jest oznaczany literą M lub T (z ang. Torque). Wektor momentu siły jest wektorem osiowym (pseudowektorem), zaczepiony jest w punkcie O, a jego kierunek jest prostopadły do kierunku płaszczyzny wyznaczonej przez wektor






F
→





{\displaystyle {\vec {F}}}

i promień wodzący






r
→



.


{\displaystyle {\vec {r}}.}


Określa się także moment siły względem osi, jest on równy rzutowi wektora momentu siły na tę prostą.
Współrzędne




M

x


,

M

y


,

M

z




{\displaystyle M_{x},M_{y},M_{z}}

wektora







M
→




o




{\displaystyle {\vec {M}}_{o}}

nazywają się momentami siły względem odpowiednich osi



x
,
y
,
z
.


{\displaystyle x,y,z.}


Jednostką momentu siły jest niutonometr [Nm]. Jednostka ta jest zdefiniowana analogicznie jak dżul, czyli jednostka energii. Aby unikać nieporozumień, nie nazywa się niutonometra dżulem.

View More On Wikipedia.org