włoska motoryzacja

Włoska inwazja na Egipt (we Włoszech znana pod nazwą Operazione E) – ofensywa wojsk włoskich przeciwko siłom Wielkiej Brytanii, Brytyjskiej Wspólnoty Narodów i Wolnej Francji przeprowadzona podczas II wojny światowej w Egipcie. Inwazja włoskiej 10 Armii zakończyła serię potyczek granicznych na Pustyni Libijskiej (Pustyni Zachodniej) i była pierwszym etapem kampanii afrykańskiej. Początkowym celem sił włoskich atakujących z terytorium Libii wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego było zajęcie Kanału Sueskiego. Po licznych opóźnieniach zakres ofensywy został jednak zredukowany zaledwie do osiągnięcia pozycji w Sidi Barrani.
10 Armia weszła na ok. 105 km w głąb terytorium Egiptu, ale nawiązała kontakt tylko z brytyjskimi oddziałami obserwacyjnymi 7 Grupy Wsparcia (późniejsza 7 Dywizja Pancerna), a nie głównymi siłami wokół Mersa Matruh. 16 września 1940 r. 10 Armia zatrzymała się i zajęła pozycje obronne wokół portu Sidi Barrani, zamierzając wybudować obozy i czekając na inżynierów, którzy zbudują wzdłuż egipskiego wybrzeża Via della Vittoria (Drogę Zwycięstwa), pomyślaną jako przedłużenie libijskiej Via Balbia. Włosi zaczęli gromadzić zapasy na potrzeby wyprawy na Mersa Matruh, około 129 km dalej na wschód oraz na bazę 7 Dywizji Pancernej i indyjskiej 4 Dywizji Piechoty.
8 grudnia, zanim 10 Armia była gotowa wznowić natarcie na Mersa Matruh, Brytyjczycy rozpoczęli operację Compass, pięciodniowy rajd na ufortyfikowane włoskie obozy pod Sidi Barrani. Atak się powiódł, a oddziały 10 Armii, które nie zostały zniszczone, zmuszono do szybkiego odwrotu. Brytyjczycy ścigali resztki sił włoskich wzdłuż wybrzeża do Sollum, Bardii, Tobruku, Derny, Mechili, Beda Fomm i El Agheili nad Wielka Syrtą. Brytyjczycy stracili do tego czasu 1900 zabitych i rannych, a wzięli 133 298 jeńców włoskich, w ich ręce wpadło też 420 czołgów, ponad 845 dział i wiele samolotów.

View More On Wikipedia.org