Węzeł uzbrojenia – element konstrukcyjny statku powietrznego (samolotu, śmigłowca bojowego lub bezzałogowego statku powietrznego), stanowiący zintegrowany ze strukturą nośną punkt podwieszenia i mocowania uzbrojenia, dodatkowych zbiorników paliwa lub specjalistycznych zasobników. Węzeł uzbrojenia zawiera elementy siłowe przenoszące obciążenia aerodynamiczne, masowe i manewrowe z podwieszonego ładunku na konstrukcję płatowca oraz instalacje elektryczne (a niekiedy również pneumatyczne lub magistrale danych), zapewniające zasilanie, sterowanie i kontrolę podwieszonego wyposażenia. Do węzła mogą być mocowane belki uzbrojenia lub wyrzutniki stanowiące bezpośrednie elementy montażowe środków bojowych.
W zależności od lokalizacji wyróżnia się:
węzły podskrzydłowe – umieszczone pod skrzydłami lub na ich końcach, przeznaczone do przenoszenia szerokiego spektrum uzbrojenia kierowanego i niekierowanego, zasobników specjalistycznych oraz dodatkowych zbiorników paliwa,
węzły podkadłubowe (centralne) – zlokalizowane w dolnej części kadłuba, często przeznaczone do przenoszenia cięższych ładunków, takich jak duże zbiorniki paliwa, bomby o dużej masie lub – w niektórych konstrukcjach – uzbrojenie specjalne,
węzły końcówek skrzydeł – przystosowane zazwyczaj do przenoszenia lekkich pocisków powietrze–powietrze krótkiego zasięgu.
Każdy węzeł uzbrojenia musi zapewniać jednoznaczne i niezawodne mocowanie podwieszanego ładunku, jego bezpieczne oddzielenie w momencie użycia oraz kompatybilność z systemem kierowania uzbrojeniem samolotu. Konstrukcja i nośność węzłów determinują maksymalny udźwig bojowy statku powietrznego oraz możliwe konfiguracje uzbrojenia, wpływając bezpośrednio na jego zasięg, charakterystykę lotu i profil wykonywanej misji.
View More On Wikipedia.org