ujemna temperatura

Bakterie lodo-ujemne (ang. ice-minus bacteria) – nazwa zwyczajowa nadana odmianie pospolitej bakterii Pseudomonas syringae. Ten szczep Pseudomonas syringae nie ma zdolności do wytwarzania określonego białka powierzchniowego, zwykle występującego u dzikich Pseudomonas syringae. Białko „lodo-dodatnie” (białko „aktywnie zarodkujące lód” – ang INA – „Ice Nucleation Active”), znajdujące się na zewnętrznej ścianie komórkowej bakterii, działa jako jądra zarodkowania kryształków lodu. Ułatwia to tworzenie się lodu, stąd oznaczenie jako „lodo-dodatnie" (ice-plus). Wariant lodoujemny Pseudomonas syringae jest mutantem pozbawionym genu odpowiedzialnego za produkcję białka powierzchniowego tworzącego lód. Ten brak białka powierzchniowego zapewnia mniej sprzyjające środowisko do tworzenia lodu. Oba szczepy Pseudomonas syringae występują naturalnie, ale technologia rekombinacji DNA umożliwiła syntetyczne usunięcie lub zmianę określonych genów, umożliwiając stworzenie w laboratorium szczepu lodoujemnego ze szczepu lodododatniego.
Zarodkujący lód charakter Pseudomonas syringae sprzyja powstawaniu szronu, zamrażając pąki roślin i niszcząc plony. Wprowadzenie szczepu lodo-ujemnego Pseudomonas syringae na powierzchnię roślin miało zmniejszyć ilość obecnych jąder zarodkowania kryształków lodu, powodując wyższe plony. Forma rekombinowana została opracowana jako produkt handlowy znany jako Frostban. Testy terenowe Frostban w 1987 roku były pierwszymi uwolnieniami genetycznie zmodyfikowanego organizmu do środowiska. Testy były bardzo kontrowersyjne i doprowadziły do powstania amerykańskiej polityki biotechnologicznej. Frostban nigdy nie był sprzedawany.

View More On Wikipedia.org