pojemność
Pojemność elektryczna – wielkość fizyczna informująca o zdolności ciała lub układu ciał do gromadzenia ładunku elektrycznego.
Dla pojedynczego ciała pojemność elektryczna jest równa stosunkowi przyrostu ładunku
Δ
q
{\displaystyle \Delta q}
zgromadzonego na przewodniku do wzrostu potencjału
Δ
φ
{\displaystyle \Delta \varphi }
tego przewodnika wywołanego przez ten ładunek:
C
=
Δ
q
Δ
φ
.
{\displaystyle C={\frac {\Delta q}{\Delta \varphi }}.}
Wzór ten stosuje się przy założeniach, że ciało przewodzące jest spójne, nie ulega deformacji i jest oddalone od innych ciał przewodzących.
Jednostką pojemności elektrycznej w układzie jednostek SI jest farad (F).
W układzie CGS jednostką pojemności elektrycznej jest centymetr (nie mylić z jednostką długości o tej samej nazwie). Pojemność 1 cm odpowiada pojemności metalowej kulki o promieniu 1 cm. Przeliczniki: 1 cm = 1,11 pF; 1F = 9 × 1011 cm.
Dla układu przewodzących ciał ilość zgromadzonego ładunku zależy od kształtu ciał i ich położenia. Związek między ładunkami a ich potencjałami określa wzór:
q
i
=
∑
j
C
i
j
φ
j
,
{\displaystyle q_{i}=\sum _{j}C_{ij}\varphi _{j},}
gdzie:
q
i
{\displaystyle q_{i}}
– ładunek na ciele i,
φ
j
{\displaystyle \varphi _{j}}
– potencjał przewodnika j,
C
i
j
{\displaystyle C_{ij}}
– macierz pojemności elektrycznej,
C
i
i
{\displaystyle C_{ii}}
– pojemność elektryczna własna poszczególnych ciał,
jeśli i <> j
C
i
j
{\displaystyle C_{ij}}
– współczynnik indukcji elektrostatycznej między ciałem i a ciałem j, zwany pojemnością elektryczną wzajemną dwóch ciał,
Pojemność wzajemna dwóch naładowanych przewodników zawierających ładunki
q
{\displaystyle q}
i
−
q
{\displaystyle -q}
wynosi:
C
=
q
φ
1
−
φ
2
,
{\displaystyle C={\frac {q}{\varphi _{1}-\varphi _{2}}},}
gdzie
φ
1
{\displaystyle \varphi _{1}}
i
φ
2
{\displaystyle \varphi _{2}}
to potencjały tych przewodników.
Pojemność wzajemna jest podstawowym parametrem układów elektrycznych gromadzących ładunek w wyniku różnicy potencjałów, w tym kondensatorów. Przymiotnik „wzajemna” jest zwykle pomijany.
View More On Wikipedia.org
Dla pojedynczego ciała pojemność elektryczna jest równa stosunkowi przyrostu ładunku
Δ
q
{\displaystyle \Delta q}
zgromadzonego na przewodniku do wzrostu potencjału
Δ
φ
{\displaystyle \Delta \varphi }
tego przewodnika wywołanego przez ten ładunek:
C
=
Δ
q
Δ
φ
.
{\displaystyle C={\frac {\Delta q}{\Delta \varphi }}.}
Wzór ten stosuje się przy założeniach, że ciało przewodzące jest spójne, nie ulega deformacji i jest oddalone od innych ciał przewodzących.
Jednostką pojemności elektrycznej w układzie jednostek SI jest farad (F).
W układzie CGS jednostką pojemności elektrycznej jest centymetr (nie mylić z jednostką długości o tej samej nazwie). Pojemność 1 cm odpowiada pojemności metalowej kulki o promieniu 1 cm. Przeliczniki: 1 cm = 1,11 pF; 1F = 9 × 1011 cm.
Dla układu przewodzących ciał ilość zgromadzonego ładunku zależy od kształtu ciał i ich położenia. Związek między ładunkami a ich potencjałami określa wzór:
q
i
=
∑
j
C
i
j
φ
j
,
{\displaystyle q_{i}=\sum _{j}C_{ij}\varphi _{j},}
gdzie:
q
i
{\displaystyle q_{i}}
– ładunek na ciele i,
φ
j
{\displaystyle \varphi _{j}}
– potencjał przewodnika j,
C
i
j
{\displaystyle C_{ij}}
– macierz pojemności elektrycznej,
C
i
i
{\displaystyle C_{ii}}
– pojemność elektryczna własna poszczególnych ciał,
jeśli i <> j
C
i
j
{\displaystyle C_{ij}}
– współczynnik indukcji elektrostatycznej między ciałem i a ciałem j, zwany pojemnością elektryczną wzajemną dwóch ciał,
Pojemność wzajemna dwóch naładowanych przewodników zawierających ładunki
q
{\displaystyle q}
i
−
q
{\displaystyle -q}
wynosi:
C
=
q
φ
1
−
φ
2
,
{\displaystyle C={\frac {q}{\varphi _{1}-\varphi _{2}}},}
gdzie
φ
1
{\displaystyle \varphi _{1}}
i
φ
2
{\displaystyle \varphi _{2}}
to potencjały tych przewodników.
Pojemność wzajemna jest podstawowym parametrem układów elektrycznych gromadzących ładunek w wyniku różnicy potencjałów, w tym kondensatorów. Przymiotnik „wzajemna” jest zwykle pomijany.
View More On Wikipedia.org