motocykl suzuki

Motocykl klasyczny (ang. Universal Japanese Motorcycle lub UJM) – termin powstały w połowie lat siedemdziesiątych autorstwa magazynu Cycle Magazine w celu opisania podobnych japońskich motocykli, które stały się powszechne po wprowadzeniu przez Hondę udanego modelu CB 750. CB750 stała się wizualnym wzorem dla wszystkich trzech pozostałych głównych japońskich producentów motocykli.
W 2011 New York Times napisał: "W 1969 CB 750, która używała rzędowego czterocylindrowego silnika, stała się definicją Uniwersalnego Japońskiego Motocykla"
Szablonowy UJM charakteryzowały: czterocylindrowy silnik, klasyczna pozycja kierowcy, gaźnik dla każdego cylindra, skrzynia biegów zamknięta w obudowie silnika, tarczowe przednie hamulce, standardowa kołyskowa rama rurowa, teleskopowe przednie zawieszenie oraz dwa amortyzatory tylne. Główni japońscy producenci motocykli Honda, Kawasaki, Suzuki, Yamaha zaczęli powielać ten wzór i UJM stworzył jednorodność formy, funkcjonalności i jakości. UJM obejmował tak wybitne modele jak Honda CB 500, Kawasaki Z1 i Susuki GS 750. Maszyny takie były masowo sprzedawane i koncepcję UJM kontynuowano przez wiele dekad.
W 1976 "Cycle" opisał nowy zjawisko słowami:

"W trudnym świecie handlu gracze naśladują i naśladowcy naśladują. W końcu powstał rodzaj Uniwersalnego Japońskiego Motocykla identycznego, wykonanego z precyzją i produkowanego w tysiącach"
W 2010 Hans Hetrick w książce "Spore Bikes" napisał tak "W latach 70'ych, japońskie kompanie eksperymentowały z różnymi typami silników i konstrukcji ram. Ich pomysły wkrótce pojawiły się w solidnym opakowaniu. Ten projekt stał się znany jako Uniwersalny Japoński Motocykl lub UJM".
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych japońscy producenci rozszerzyli swoje oferty o obudowane motocykle sportowe, repliki motocykli wyścigowych, motocykle typu dual-sport i muscle bike.

View More On Wikipedia.org