migotanie

Migotanie komór (także: fibrylacja, ang. Ventricular Fibrillation, VF, V-fib, łac. fibrillatio ventriculorum) – zaburzenie rytmu serca, polegające na szybkiej i nieskoordynowanej pracy komór serca (częste pobudzenia mięśnia sercowego w okresie refrakcji względnej), które, jeśli nie zostanie szybko przerwane (do kilku minut), nieuchronnie prowadzi do śmierci .


Migotanie komór rozpoznaje się na podstawie elektrokardiogramu. W wypadku migotania komór zapis EKG zespołu QRS ma postać nieregularnej sinusoidy. Jeśli sinusoida ma kształt regularny i częstość akcji mieści się w granicach 200–300 uderzeń na minutę – stan taki nazywany jest trzepotaniem komór. Jeśli sinusoida ma kształt nieregularny, impulsy mają zmienną amplitudę – wówczas rozpoznaje się migotanie komór. Częstość akcji serca w takiej sytuacji może dochodzić do 600 pobudzeń na minutę. Mięsień serca drży z całkowicie nieskutecznymi hemodynamicznie skurczami.
Migotanie komór jest przyczyną około 70% wszystkich incydentów zatrzymania krążenia i następstwem wielu schorzeń. Jest jednym z najczęstszych mechanizmów śmierci z (zatrzymania krążenia) przy zawale mięśnia sercowego.
Nazwa „migotanie komór” pochodzi od wrażenia, jakie daje nieskoordynowana praca serca, widoczna przy otwartej klatce piersiowej. Serce podczas napadu wygląda, jakby migotało światło lamp nad stołem operacyjnym.
Migotanie komór może być wysokofalowe lub niskofalowe.

View More On Wikipedia.org