Malowanie proszkowe – polega na nakładaniu naelektryzowanych cząstek (20–100 μm) farby proszkowej na powierzchnię przewodzącą np. metalu. Osadzona warstwa proszku utrzymuje się na powierzchni malowanego detalu dzięki siłom elektrostatycznym.
W malowaniu proszkowym stosuje się dwie podstawowe techniki elektryzacji i nakładania farby proszkowej:
natrysk elektrostatyczny – metoda wysokonapięciowa 40–100 kV, potocznie zwana „koroną”
natrysk elektrokinetyczny – metoda triboelektryzacji, tarciowa, zwana „tribo”
Następnie pokryte farbą elementy są nagrzewane do temperatury 140–200 °C, w rezultacie czego proszek ulega stopieniu i polimeryzacji. Uzyskana powłoka lakiernicza jest odporna na korozję, chemikalia, wysoką temperaturę i uszkodzenia mechaniczne.
Podstawowe zalety malowania proszkowego:
brak emisji rozpuszczalników i rozcieńczalników do środowiska
prawie 100% wykorzystanie materiału malarskiego (możliwość odzysku nieosadzonych cząstek proszku)
znaczne oszczędności energetyczne dzięki możliwości stosowania zamkniętych układów wentylacji
otrzymywane powłoki dzięki swojej grubości (zwykle 60–80 μm) znakomicie maskują niedokładności obróbki mechanicznej
zabezpieczenie antykorozyjne pokrytych materiałów
View More On Wikipedia.org