kod karty

Kod (łac. codex), spis – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, telefonii, w technice cyfrowej.
W semiotyce kod to system znaków; wyróżnia się tutaj m.in. kody otwarte i zamknięte.
W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym



k


{\displaystyle k}

-wymiarowym, zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi







x

i


→



=
(

x

i
1


;

x

i
2


…

x

i
k


)
,
i
=
1
,
2
,
…
,
L


{\displaystyle {\vec {x_{i}}}=(x_{i1};x_{i2}\dots x_{ik}),i=1,2,\dots ,L}

złożonymi z informacji elementarnych




x

i
j


,
j
=
1
,
2
,
…
,
k
,


{\displaystyle x_{ij},j=1,2,\dots ,k,}

przyporządkowane są ciągi kodowe



n


{\displaystyle n}

-wymiarowe



s
(




x

i


→



=

s

i
1


,

s

i
2


,
…
,

s

i
n


)
,


{\displaystyle s({\vec {x_{i}}}=s_{i1},s_{i2},\dots ,s_{in}),}

czyli sygnały złożone z



n


{\displaystyle n}

sygnałów elementarnych




s

i
n


,
n
≠
,


{\displaystyle s_{in},n\neq ,}

przy czym



n
>
k
.


{\displaystyle n>k.}

View More On Wikipedia.org