Lądowanie awaryjne – określenie stosowane wobec wszelkich odmian lądowań statku powietrznego, w których załoga stosuje procedury awaryjne, w tym lądowania wodnego statków powietrznych konstrukcyjnie doń nieprzystosowanych.
Lądowanie awaryjne to lądowanie samolotu (statku powietrznego) w stanie awaryjnym, niekoniecznie na pasie startowym. Lądowania awaryjne mogą odbywać się na polach, powierzchniach wody, drzewach itp.
Z perspektywy zarządzania ruchem lotniczym (ATM) traktuje się lądowanie jako awaryjne, jeśli pilot zadeklarował sytuację awaryjną (werbalnie, przez CPDLC, kod SSR itp.) i nie anulował jej do momentu wylądowania samolotu.
W przypadku potrzeby awaryjnego lądowania samolotu pasażerskiego załoga pokładowa wydaje wszystkim pasażerom polecenia zapięcia pasów, zdjęcia ze stóp butów, zdjęcia okularów, wyjęcia z kieszeni wszelkich twardych przedmiotów (klucze, długopisy itp.) mogących spowodować obrażenia w przypadku uderzenia.
Jeśli lądowanie odbywa się na lotnisku, wysyła się lotniskową straż pożarną na wyznaczone miejsca, aby bezzwłocznie można było podjąć obsługę spodziewanego wypadku.
Samolot deklarujący sytuację awaryjną i lądujący na danym lotnisku będzie miał pierwszeństwo przed innym ruchem, włącznie ze wstrzymaniem odlotów i opóźnianiem (lub przekierowaniem) innych przylatujących samolotów. Zgodnie z prawem lotniczym dowódca każdego statku powietrznego wiedząc, że jakiś inny statek powietrzny jest w niebezpieczeństwie i jest zmuszony do awaryjnego lądowania, powinien mu dać pierwszeństwo drogi.
Lądowaniu awaryjnemu może towarzyszyć zmiana lotniska docelowego (ang. diversion/return). Nie każda zmiana lotniska docelowego jest klasyfikowana jako lądowanie awaryjne, chociaż często w mediach może być tak określana, ze względu na podobieństwa do lądowania zapobiegawczego.
View More On Wikipedia.org