- Rejestracja
- Paź 20, 2005
- Postów
- 7,467
- Wiek
- 59
- Lokalizacja
- PL
- Auto
- Alfa psuje się w dniu zakupu i ten stan trwa aż do dnia sprzedaży.
O zaletach reflektorów ksenonowych nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Coraz większa liczba samochodów wyposażana jest seryjnie w ten niezwykle wydajny system oświetlenia drogi.
Kierowcy aut z reflektorami ksenonowymi korzystają z takich ich zalet jak: ponad dwukrotnie silniejszy strumień światła w porównaniu z lampami halogenowymi; jaśniejsze i szersze oświetlenie drogi; jakość światła zbliżona do światła słonecznego, które najlepiej odpowiada możliwościom i przyzwyczajeniom oka ludzkiego.
Wielu właścicieli aut nie wyposażonych w reflektory ksenonowe, chcąc podnieść prestiż swojego samochodu oraz cieszyć się zaletami światła ksenonowego przerabia seryjne lampy z żarówkami halogenowymi na reflektory ksenonowe. Jednak kierowcy, którzy kupują zestaw ksenonowy składający się z kabli, żarówek i zapłonników, a potem po prostu w miejsce żarówki halogenowej montują ksenonową zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego przez ekstremalne oślepianie innych użytkowników.
Samodzielne przerabianie reflektora halogenowego na reflektor ksenonowy jest nielegalne, bo każdy reflektor otrzymuje homologację wraz ze źródłem światła (halogenowym lub ksenonowym). Jeśli źródło światła zostanie zastąpione innym cała homologacja reflektora traci ważność, a tym samym również dopuszczenie samochodu do ruchu drogowego, co wyraźnie stwierdzają przepisy każdego europejskiego Kodeksu Drogowego w rozdziałach o warunkach dopuszczenia do ruchu.
Podczas badań przeprowadzonych w warunkach laboratoryjnych specjaliści Helli stwierdzili, że aktywny strumień światła wytwarzany przez lampę skonstruowaną do żarówek halogenowych, a nielegalnie zasilaną żarówką ksenonową, nie ma nic wspólnego z wyliczonymi oryginalnie wartościami. W przypadku systemów odbłyśnikowych zmierzono wartości oślepiania przekraczające dopuszczalne normy nawet ponad stukrotnie! Powodowane przez nie oślepianie przypomina wytwarzane przez światła drogowe - tyle, że jest jeszcze silniejsze. Powoduje to bardzo poważne zagrożenie bezpieczeństwa innych użytkowników dróg.
Natomiast całkowicie zgodne z prawem jest pozafabryczne montowanie reflektorów ksenonowych, jeśli nabywane są one jako kompletne zestawy. W skład takiego zestawu powinny wchodzić homologowane reflektory (na przykład opatrzone symbolem E1 na zewnętrznej szybie), automatyczny system poziomowania lamp oraz układ oczyszczania szyb reflektorów (oba są obowiązkowe dla świateł mijania zgodnie z regulacją ECE R48 i europejskimi Kodeksami Drogowymi).
Na polskim rynku dostępne są zestawy reflektorów ksenonowych produkowane przez firmę Hella. Niestety są one dość drogie, a ponad to dostępne jedynie do kilku modeli samochodów, takich jak: Audi A3, BMW serii 5, Ford Focus, Mercedes klasy E, Opel Astra, VW Golf IV oraz ciężarówek Mercedes Actros, Scania BR4 i Fiat Ducato. No cóż, większości z nas pozostaje więc poczekać, aż wszystkie auta będą miały reflektory ksenonowe montowane seryjnie... niemożliwe? A jak było z żarówkami halogenowymi, też zaczynały swoją karierę w droższych autach!
Źródło: Andrzej Witkowski "Nielegalne ksenony", GT nr 01 (49), styczeń 2003, str. 50
Kierowcy aut z reflektorami ksenonowymi korzystają z takich ich zalet jak: ponad dwukrotnie silniejszy strumień światła w porównaniu z lampami halogenowymi; jaśniejsze i szersze oświetlenie drogi; jakość światła zbliżona do światła słonecznego, które najlepiej odpowiada możliwościom i przyzwyczajeniom oka ludzkiego.
Wielu właścicieli aut nie wyposażonych w reflektory ksenonowe, chcąc podnieść prestiż swojego samochodu oraz cieszyć się zaletami światła ksenonowego przerabia seryjne lampy z żarówkami halogenowymi na reflektory ksenonowe. Jednak kierowcy, którzy kupują zestaw ksenonowy składający się z kabli, żarówek i zapłonników, a potem po prostu w miejsce żarówki halogenowej montują ksenonową zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego przez ekstremalne oślepianie innych użytkowników.
Samodzielne przerabianie reflektora halogenowego na reflektor ksenonowy jest nielegalne, bo każdy reflektor otrzymuje homologację wraz ze źródłem światła (halogenowym lub ksenonowym). Jeśli źródło światła zostanie zastąpione innym cała homologacja reflektora traci ważność, a tym samym również dopuszczenie samochodu do ruchu drogowego, co wyraźnie stwierdzają przepisy każdego europejskiego Kodeksu Drogowego w rozdziałach o warunkach dopuszczenia do ruchu.
Podczas badań przeprowadzonych w warunkach laboratoryjnych specjaliści Helli stwierdzili, że aktywny strumień światła wytwarzany przez lampę skonstruowaną do żarówek halogenowych, a nielegalnie zasilaną żarówką ksenonową, nie ma nic wspólnego z wyliczonymi oryginalnie wartościami. W przypadku systemów odbłyśnikowych zmierzono wartości oślepiania przekraczające dopuszczalne normy nawet ponad stukrotnie! Powodowane przez nie oślepianie przypomina wytwarzane przez światła drogowe - tyle, że jest jeszcze silniejsze. Powoduje to bardzo poważne zagrożenie bezpieczeństwa innych użytkowników dróg.
Natomiast całkowicie zgodne z prawem jest pozafabryczne montowanie reflektorów ksenonowych, jeśli nabywane są one jako kompletne zestawy. W skład takiego zestawu powinny wchodzić homologowane reflektory (na przykład opatrzone symbolem E1 na zewnętrznej szybie), automatyczny system poziomowania lamp oraz układ oczyszczania szyb reflektorów (oba są obowiązkowe dla świateł mijania zgodnie z regulacją ECE R48 i europejskimi Kodeksami Drogowymi).
Na polskim rynku dostępne są zestawy reflektorów ksenonowych produkowane przez firmę Hella. Niestety są one dość drogie, a ponad to dostępne jedynie do kilku modeli samochodów, takich jak: Audi A3, BMW serii 5, Ford Focus, Mercedes klasy E, Opel Astra, VW Golf IV oraz ciężarówek Mercedes Actros, Scania BR4 i Fiat Ducato. No cóż, większości z nas pozostaje więc poczekać, aż wszystkie auta będą miały reflektory ksenonowe montowane seryjnie... niemożliwe? A jak było z żarówkami halogenowymi, też zaczynały swoją karierę w droższych autach!
Źródło: Andrzej Witkowski "Nielegalne ksenony", GT nr 01 (49), styczeń 2003, str. 50